Pliki logo: jakie formaty powinieneś dostać?

Logo jest gotowe, akceptujesz projekt — i dostajesz jeden plik PNG. Problem wychodzi po kilku tygodniach: drukarnia prosi o „wektor”, logo na ciemnym tle wygląda źle, a na koszulkach kolory są inne niż na ekranie. Poniżej lista plików, które warto dostać od razu, i do czego każdy służy.

Wektor i bitmapa — najważniejsza różnica

Pliki wektorowe (SVG, PDF, EPS, AI) zapisują logo jako kształty, nie piksele. Można je powiększyć do rozmiaru billboardu bez utraty jakości. To podstawa dla drukarni, reklamy zewnętrznej, grawerów i haftu.

Pliki bitmapowe (PNG, JPG) składają się z pikseli. Świetnie sprawdzają się na ekranach — w social mediach, w mailu, w prezentacji — ale po mocnym powiększeniu robią się rozmyte.

Dobra zasada: wektor jest „matką”, z której zawsze da się zrobić bitmapę. W drugą stronę się nie da.

Jakie formaty i do czego

SVG — wektor dla stron internetowych; ostry na każdym ekranie, lekki.
PDF (wektorowy) — uniwersalny plik dla drukarni i agencji reklamowych.
EPS lub AI — format roboczy dla grafików, przydatny, gdy ktoś inny będzie projektował dla Ciebie materiały.
PNG z przezroczystym tłem — do social mediów, prezentacji, dokumentów; w kilku rozmiarach.
JPG — tylko tam, gdzie przezroczystość nie jest potrzebna; nie nadaje się na kolorowe tła.
Favicon — mała ikona do karty przeglądarki, zwykle w kilku rozmiarach.

Wersje logo, nie tylko formaty

Jedno logo to zwykle kilka wersji, bo nie wszędzie zmieści się to samo:

wersja podstawowa — ta, którą zaakceptowałeś,
pozioma i pionowa — np. do nagłówka strony i na kwadratowy profil w social mediach,
sygnet — sam znak, bez nazwy, do małych miejsc: avatar, favicon, naklejka,
wersja jednokolorowa — do pieczątek, grawerów, druku w jednym kolorze,
negatyw — jasne logo na ciemnym tle.

Dzięki temu nie musisz za każdym razem prosić grafika o „wersję na ciemne tło”.

Kolory: RGB, HEX, CMYK, Pantone

Te same kolory zapisuje się inaczej dla ekranu i dla druku:

RGB i HEX — kolory na ekranach: strona, social media, prezentacje,
CMYK — druk cyfrowy i offsetowy: wizytówki, ulotki, plakaty,
Pantone — gotowe kolory farb, przydatne, gdy kolor musi być identyczny na różnych materiałach (np. gadżety, odzież).

Dlatego pliki do druku powinny być przygotowane w CMYK, a do internetu w RGB. Jeśli kolor marki jest dla Ciebie ważny, poproś też o kody Pantone — więcej o doborze kolorów w poradniku jak wybrać kolory marki.

Mini księga znaku

Nawet przy prostym logo warto dostać jednostronicowy opis zasad: kolory z kodami, czcionki, minimalny rozmiar, pole ochronne wokół logo, przykłady złego użycia. To oszczędza nieporozumień z drukarnią i kolejnymi wykonawcami. Pełna identyfikacja to już szerszy zestaw — opisujemy go w tekście co powinna zawierać identyfikacja wizualna.

Prawa do logo

To element, o którym łatwo zapomnieć. Sam plik to nie to samo co prawo do korzystania z logo. Upewnij się, że umowa przenosi na Ciebie autorskie prawa majątkowe do projektu w zakresie, w jakim będziesz go używać — na stronie, w druku, na produktach, w reklamie. Bez tego zmiana wykonawcy albo rejestracja znaku towarowego mogą okazać się kłopotliwe. Przy wątpliwościach co do zapisów umowy warto skonsultować je z prawnikiem.

Lista do odhaczenia

SVG i PDF (wektor) dla strony i drukarni.
PNG z przezroczystym tłem w kilku rozmiarach.
Wersje: podstawowa, pozioma, pionowa, sygnet, jednokolorowa, negatyw.
Kolory w RGB/HEX i CMYK, ewentualnie Pantone.
Favicon.
Krótkie zasady użycia (mini księga znaku).
Umowa z przeniesieniem praw majątkowych.

Jeśli masz logo tylko jako jeden plik PNG albo zdjęcie z telefonu, często da się je odtworzyć jako wektor — to zwykle mniejszy koszt niż nowy projekt. Zastanawiasz się, ile kosztuje nowe logo i od czego zależy cena? Przeczytaj uczciwy przewodnik po cenach logo.

Każde logo, które projektujemy, oddajemy z kompletem plików z tej listy. Potrzebujesz logo albo uporządkowania obecnego? Napisz do nas — wycena jest bezpłatna.